Obserwatorzy

czwartek, 14 czerwca 2012

Kolczykowo...

  Maleńki wysyp kolczyków, ostatnio miał u mnie miejsce:)...niektóre już "poszły" do ludzi, więc aby pamięć została, pokazuję:

Para "sutaszowych", mam nadzieję, cieszy już czyjeś ucho:)



Kilka tradycyjnych par:













I jeszcze kilka "dekupażowych" :











Dobrego dnia i życzliwych ludzi w pobliżu:):)!

sobota, 9 czerwca 2012

Obiecany c.d. decu:)


  Leniwie mija nam dziś  popołudnie. Pogoda za oknem, delikatnie mówiąc, nie zachęca do wyjścia. Facet mój, obok czyta zawzięcie, z pokoju Mai dochodzą raz po raz śmiechy mojej córki i jej koleżanki, obok  Mikołaj szaleje z gitarą,,,,, za zamkniętymi drzwiami, na szczęście:), a Janek pływa po Mazurach i nie odbiera telefonu:( 
On oszczędza baterie.... a my,  ćwiczymy cierpliwość i staramy się nie martwić.
 Podjadam pierwsze w tym roku czereśnie i staram się nadrobić zaległości w blogowym świecie. A u Was tyle się dzieje!:)
Dzisiaj, jak przystało na "c.d.", głównie zdjęcia z moich poczynań dekupażowych. Na szczęście,  zdjęcia zrobiłam wcześniej, bo przy dzisiejszym braku światła nic bym nie mogła pokazać.

Duża skrzyneczka w "tildowym" stylu :


druga, z pięknego litego drewna, dlatego ozdobiona niezbyt nachalnie:)





Jeszcze jeden chustecznik, w optymistycznej kolorystyce:) :






...i  skrzyneczka na herbatę:





Pozdrawiam, licząc, że jutrzejszy dzień przywita nas jednak słońcem....:):)


poniedziałek, 4 czerwca 2012

Post różany


Dużo ostatnimi czasy róż było w naszym domu. Mogłam je sobie spokojnie postudiować .Mimo, że nie są to moje ulubione kwiaty, zachwycają  niezmiennie formą , kolorem, zapachem...








Fascynują najbardziej w fazie przemijania. Róże zastygają niespełnione, z pergaminowymi płatkami, kurczowo splecionymi razem...
Są wzruszające w tym zasychaniu, by zatrzymać urodę  jak najdłużej. Mogę na nie patrzeć godzinami.
Pisałam już kiedyś na blogu, o wyspie Mainau, wyspie kwiatów na Jeziorze Bodeńskim, gdzie udało mi się, dzięki siostrze:), kilka razy być. Raz trafiłam na kwitnące  morze tulipanów, raz był to czas chryzantem i raz byłam tam gdy kwitły róże. Człowiek zapomina oddychać od nadmiaru wrażeń : niezliczona  ilość odmian, kolorów, kształtów i ten zapach! Trudno potem wrócić do szarej rzeczywistości:). Raz tylko byłam na tej wyspie sama. I to był najcudowniejszy czas, bo nikt mnie nie rozpraszał, nie zajmował rozmową. Szalałam z aparatem, chociaż ręce mi się trzęsły od nadmiaru bodźców :)
Musiałam wyglądać jak nawiedzony fotograf, bo co chwila ktoś prosił mnie o zrobienie zdjęcia:). Szkoda, że tam zawsze są tabuny ludzi. Cóż, nie byłam jedyną, która chce choć przez chwilę pobyć w raju:)














O róży
nie pytaj czym jest róża
ptak ją może opowie
zapach zabija myśli
twarz lekkim muśnięciem starta
kolorze pożądania
kolorze płaczących powiek
brzemienna kulista słodycz
czerwień do wnętrza rozdarta
 

Zbigniew Herbert


 P.s.
Ten post dedykuję  "j." i jej malutkiej Różyczce:)