Obserwatorzy
sobota, 9 czerwca 2012
Obiecany c.d. decu:)
Leniwie mija nam dziś popołudnie. Pogoda za oknem, delikatnie mówiąc, nie zachęca do wyjścia. Facet mój, obok czyta zawzięcie, z pokoju Mai dochodzą raz po raz śmiechy mojej córki i jej koleżanki, obok Mikołaj szaleje z gitarą,,,,, za zamkniętymi drzwiami, na szczęście:), a Janek pływa po Mazurach i nie odbiera telefonu:(
On oszczędza baterie.... a my, ćwiczymy cierpliwość i staramy się nie martwić.
Podjadam pierwsze w tym roku czereśnie i staram się nadrobić zaległości w blogowym świecie. A u Was tyle się dzieje!:)
Dzisiaj, jak przystało na "c.d.", głównie zdjęcia z moich poczynań dekupażowych. Na szczęście, zdjęcia zrobiłam wcześniej, bo przy dzisiejszym braku światła nic bym nie mogła pokazać.
Duża skrzyneczka w "tildowym" stylu :
druga, z pięknego litego drewna, dlatego ozdobiona niezbyt nachalnie:)
Jeszcze jeden chustecznik, w optymistycznej kolorystyce:) :
...i skrzyneczka na herbatę:
Pozdrawiam, licząc, że jutrzejszy dzień przywita nas jednak słońcem....:):)
poniedziałek, 4 czerwca 2012
Post różany
Fascynują najbardziej w fazie przemijania. Róże zastygają niespełnione, z pergaminowymi płatkami, kurczowo splecionymi razem...
Są wzruszające w tym zasychaniu, by zatrzymać urodę jak najdłużej. Mogę na nie patrzeć godzinami.
Pisałam już kiedyś na blogu, o wyspie Mainau, wyspie kwiatów na Jeziorze Bodeńskim, gdzie udało mi się, dzięki siostrze:), kilka razy być. Raz trafiłam na kwitnące morze tulipanów, raz był to czas chryzantem i raz byłam tam gdy kwitły róże. Człowiek zapomina oddychać od nadmiaru wrażeń : niezliczona ilość odmian, kolorów, kształtów i ten zapach! Trudno potem wrócić do szarej rzeczywistości:). Raz tylko byłam na tej wyspie sama. I to był najcudowniejszy czas, bo nikt mnie nie rozpraszał, nie zajmował rozmową. Szalałam z aparatem, chociaż ręce mi się trzęsły od nadmiaru bodźców :)
Musiałam wyglądać jak nawiedzony fotograf, bo co chwila ktoś prosił mnie o zrobienie zdjęcia:). Szkoda, że tam zawsze są tabuny ludzi. Cóż, nie byłam jedyną, która chce choć przez chwilę pobyć w raju:)
O róży
nie pytaj czym jest róża
ptak ją może opowie
zapach zabija myśli
twarz lekkim muśnięciem starta
kolorze pożądania
kolorze płaczących powiek
brzemienna kulista słodycz
czerwień do wnętrza rozdarta
nie pytaj czym jest róża
ptak ją może opowie
zapach zabija myśli
twarz lekkim muśnięciem starta
kolorze pożądania
kolorze płaczących powiek
brzemienna kulista słodycz
czerwień do wnętrza rozdarta
Zbigniew Herbert
P.s.
Ten post dedykuję "j." i jej malutkiej Różyczce:)
piątek, 1 czerwca 2012
Decoupage powraca:)
Pogoda za oknem dziś masakryczna. Leje,wieje , ciemno i zimno. A pamiętam, że w Dzień Dziecka, za moich czasów(:)), inaugurowano sezon na otwartych basenach. Upał, zimna herbata w butelce, drożdżówka mamy i cały dzień w wodzie! Fajnie było!:) A potem do późnego wieczora na podwórku, przed blokiem, bo długo było jasno, jak to w czerwcu:) Dzisiaj jest ciemno już od rana:)
Dziecko moje najstarsze jutro wybywa na obóz żeglarski. Mam nadzieję, że lód nie skuje im łódki:)
Średnie dziecko loguje się do liceum, bo to już najwyższa pora...jak ten czas leci! Dopiero czekaliśmy na testy, teraz czekamy na wyniki, za moment świadectwa itd....Czasami mam wrażenie, że żyjąc swoim życiem, ale również w jakimś sensie, życiem moich bliskich jeszcze bardziej poganiam czas....a ten pędzi jak zwariowany!
Dobrze go czasami choć na moment spowolnić. Tak było ostatnio, dzięki plenerowi malarskiemu. Miałam gdzie spać, jedzonko podane, dzieci i dom za plecami, malowanie bez zerkania na zegarek, spacery i rozmowy niespieszne o rzeczach ważnych i tych najbanalniejszych na świecie. I dużo śmiechu....i czas jakby na chwilkę wyhamował. A potem wróciłam i....:):)..samo życieZatęskniłam ostatnio do decoupagu:) A że pojawiła się okazja, gdzie będzie można te i inne moje wytworki pokazać poczyniłam kilka na tę okoliczność:).
Seria wieszaczków:
...i butelka do kompletu:
Tyle na dzisiaj. W następnym poście pokażę kilka skrzyneczek zdobionych tą samą techniką.
Pozdrawiam i słońca życzę dużym i małym na niebie i w sercu:)
sobota, 26 maja 2012
Znowu akwarelowo....
Ostatnio powstało kilka akwarelek kwiatowo-anielskich:) Czasami wpadam w taki ciąg akwarelowy:) Później, długo spokój i kolejny impuls, sprawia, że siedzę cały dzień i z lubością przyglądam sie jak farby pod wpływem wody łączą się w niezwykłe kształty i kolory. Ta nieprzewidywalność w akwarelach, chyba najbardziej mnie kręci:) I to spływanie farby, łagodne przenikanie barw działa jak terapia antystresowa:):)
Oglądajcie i niech temu towarzyszy krótki moment relaksu (mam nadzieję, że nie wkurzę kogoś brakiem "profeski":):))...poważnie, nie kokietuję:)
aniołkowo:
Wiem, irysy już były, ale nic nie poradzę, że czasami muszę sobie machnąć irysa:):):)
Aniołkowo-lawendowo:
....i jeszcze na deser, dwa magnesy na lodówkę w letnich klimatach, "biedrony uwięzione":
Uf, na dzisiaj koniec:)
Pozdrawiam :).....i dziękuję za wszystkie ciepłe słowa od Was. To działa jak dwa espresso i kopniak w .... , słowem, mam ochotę działać, cokolwiek to znaczy:) Dzięki za ten zastrzyk pozytywnej energii!
Oglądajcie i niech temu towarzyszy krótki moment relaksu (mam nadzieję, że nie wkurzę kogoś brakiem "profeski":):))...poważnie, nie kokietuję:)
aniołkowo:
Wiem, irysy już były, ale nic nie poradzę, że czasami muszę sobie machnąć irysa:):):)
Aniołkowo-lawendowo:
....i jeszcze na deser, dwa magnesy na lodówkę w letnich klimatach, "biedrony uwięzione":
Uf, na dzisiaj koniec:)
Pozdrawiam :).....i dziękuję za wszystkie ciepłe słowa od Was. To działa jak dwa espresso i kopniak w .... , słowem, mam ochotę działać, cokolwiek to znaczy:) Dzięki za ten zastrzyk pozytywnej energii!
Subskrybuj:
Posty (Atom)




























































