Ostatnio wychodziłam z domu o 7.30, wracałam o 19.30-ści i ni jak nie mogłam obfocić tego co zrobiłam. Na szczęście weekend był dla mnie łaskawy, więc mam Wam co pokazać:).
A Natura czaruje, zachwyca i powoduje, że żyć się chce mocniej i rośnie w człowieku pragnienie, by tego światła, kolorów i ciepła zagarnąć jak najwięcej, bo już niebawem zostanie nam to zabrane. Dlatego dziś większość dnia spędziliśmy na wędrówkach. Cudnie było!
Trochę tych cudowności zatrzymałam w kadrze. Będą przeplatały dość oszczędne w kolorze akwarele.
Ta akwarela została namalowana w ramach ćwiczenia warsztatu. Wzorowana jest na pięknej akwareli Izabeli Kornas. Zachwyciła mnie lekkością i niedopowiedzeniem... Tak trudno czasem, zatrzymać pędzel przy malowaniu akwareli. A przecież w tej technice to bardzo ważne, tworzy klimat całej pracy...
...ale jakie klimaty! Oby jeszcze wiele tak pięknych jesiennych dni! Czego i Wam i sobie życzę:):)
















































