Obserwatorzy

środa, 27 sierpnia 2014

Sobota.Gliniada cz.I



  Już po raz ósmy w Bolesławcu odbyła się Gliniada.  Ta impreza co roku gromadzi mnóstwo fajnych ludzi, którzy potrafią znaleźć dystans i świetnie się bawić. Reszta, która ma jeszcze ciut za mało odwagi, choć już dojrzewa:), bawi się równie dobrze oglądając Glinoludy w akcji:)









Z przyjemnością obserwowałam ludzi, którzy "malowali się" gliną. Było dużo śmiechu, dobrej zabawy i luzu, za którym każdy z nas przecież czasami tęskni. Bo przecież to nie pusty frazes, że "Wszyscy jesteśmy z tej samej gliny", prawda?:).

 Dzieci były fajne, bo nie przejmowały się kompletnie niczym tylko z zapamiętaniem taplały się w glinie odnajdując w tym przyjemność w czystej postaci:)

 Marcin zrobił mi kilka zdjęć w trakcie mojego fotografowania i na każdym z nich mam japę roześmianą od ucha do ucha. Tak dobrze jest popatrzeć na RADOŚĆ WYZWOLONĄ i twarze roześmiane małe i duże:) Okazuje się,ze niewiele potrzeba, by naprawdę dobrze się bawić.
Dodatkowo jest to świetna promocja miasta, bo Gliniada staje się sławna już nie tylko w naszym kraju.
Wielki Szacun,  dla Pana Bogdana Nowaka, pomysłodawcy Parady z miłości do Gliny.

Przyglądaliśmy się całą sobotę jego pracy. Był wszędzie i pięknie wszystko ogarniał:) mogę sobie tylko wyobrażać ile czasu i pracy musiał włożyć wcześniej w przygotowania do tej imprezy.
Ale wyszło cudownie, magicznie i widowiskowo.
 Rowery bajkowe i... praktyczne:)




 Fantazja osób biorących udział w Paradzie, nie znała granic:)

 .... a to prawdziwi Nowożeńcy:) Kilka minut wcześniej ślubowali sobie przed urzędnikiem Stanu Cywilnego w asyście Glinoludów:)

Anioły i inne postaci na szczudłach. Bajkowe, ogromne rowery, faceci ziejący ogniem, to wszystko tworzyło niepowtarzalną atmosferę ulicznego spektaklu.


 Dobrze było...





C.D.N:) Będą portrety Glinoludów. Mnie zachwyciły:)

****



wtorek, 26 sierpnia 2014

Bolesławieckie święto ceamiki:)

   

Wróciłam do domu po trzech bardzo intensywnie przeżytych dniach w Bolesławcu:).
 Wrażeń mnóstwo, zdjęć jeszcze więcej:) Nie dam rady o wszystkim napisać w jednym poście, więc czeka Was opowieść w odcinkach:)
BOLESŁAWIECKIE ŚWIĘTO  CERAMIKI,  to impreza organizowana co roku w Bolesławcu, skupiająca "ceramikolubów"  z wszystkich stron świata, a już na pewno ze wszystkich stron Polski:):).
 Warsztaty, pokazy toczenia na kole, wypał w specjalnie na tą okoliczność zbudowanym gigantycznym piecu i to,  co chyba sprawia wszystkim najwięcej frajdy, czyli sobotnia Gliniada i marsz Glinoludów :). Poza tym wystawy, koncerty, kiermasz wyrobów ceramicznych, no i  przede wszystkim wyrobów charakterystycznych dla Bolesławca.

Pierwszego dnia, tuż po przyjeździe udało nam się zwiedzić fabrykę ceramiki w Bolesławcu. Jak się człowiek napatrzy, ile pracy i wysiłku potrzeba,  by powstało jedno naczynie, nabiera szacunku nawet do najmniejszego kubeczka w kropki:).







 Wszystkie naczynia wykonywane są i zdobione ręcznie. Nawet do szkliwa, Pani zanurza każde naczynie osobno.
Zdobienie przy pomocy stempelków i cieniutkich pędzelków to mrówcza praca




 Efekt finalny zachwyca:


 Wieczorem w piątek przez miasto przemaszerował pochód sympatyków Bolesławca w barwnych strojach, w których dominowały oczywiście biało-kobaltowe kropki:)





Tyle piątek w ogromnym skrócie:)
C.D.N.......


czwartek, 14 sierpnia 2014

Jestem w "Moim Mieszkaniu" i....odrobina łąki w ceramice:)


   Od czasu wizyty " Mojego Mieszkania" w... moim mieszkaniu:) ,  minęło trochę czasu. Sądziłam, że może nie spodobał się materiał z sesji i tyle:). Dla mnie  wyróżnieniem był już sam fakt, że ktoś znalazł mnie w tej ogromnej ilości blogów (znacznie lepszych od mojego),  i zechciał się ze mną spotkać. Możecie  sobie wyobrazić jak  bardzo ucieszyła mnie wiadomość, że jednak moje czarnowidztwo się nie sprawdziło i że..... no właśnie: JESTEM  WE WRZEŚNIOWYM NUMERZE "MOJEGO MIESZKANIA":)
Jestem!:):) Muszę sobie to głośno powtarzać, bo jakoś nie wierzę:).
 Zapraszam do lektury, bo cały TEN numer  jest bardzo ciekawy. Nawet gdyby moja osoba Wam się nie spodobała,  będzie co czytać:)
 To ja:):)

Miała być jeszcze w tym poście odrobina łąki w ceramice ;)

  Duży talerz, na którym udało się zatrzymać lekkość wiosennych   jaskrów i piękne żyłkowanie listków polnego powoju. Chciałam,  by ten talerz był taki "nieprzegadany". Jestem zadowolona z efektu końcowego:)








Powstało też takie maleństwo na przystawki:)





Ma w sobie coś bajkowego, prawda?:)






 Pozdrawiam bardzo ciepło :) i.... lecę do  powideł, bo zaczynają się przypalać. Cóż, proza życia! :):)



                                                                               ***