Obserwatorzy

wtorek, 16 sierpnia 2011

Anioły trzy.....

Trochę z potrzeby, ale też  z dużą przyjemnością, uszyłam ostatnio trzy nowe anioły. Kto szyje Tildy, ten pewnie wie, że najwięcej pracy jest zawsze na tym pierwszym etapie, gdy trzeba wyciąć poszczególne elementy, później je przenicować (masakra!) i wreszcie wypchać ( też masakra, tylko mniejsza:)) Ale jak już przejdziemy przez ten etap czeka nas  tylko sama przyjemność. Wymyślanie stroju, fryzury, dodatków...Trochę to przypomina zabawy małych dziewczynek:):) Moja Maja czasami aktywnie uczestniczy w tych wyborach. Mówi, który materiał lepszy, jakiego koloru włosy do którego anioła, czasami użycza mi różnych swoich lalkowych drobiazgów, które wykorzystuję. Słowem pełna współpraca między nami kobietami:):) Faceci patrzą na nas trochę z boku i chyba nie do końca łapią o co w tym chodzi? Ale na szczęście krytyki nie słyszę:):)
Na koniec każdy anioł dostaje swoje własne imię i już! Może fruuunąć do czyjegoś domu!
Tereska




Janeczka


Marta
Jeśli ktoś z Was ma ochotę pooglądać pozostałe anioły, które  uszyłam może je znaleźć tutaj. Zapraszam:)

wtorek, 9 sierpnia 2011

Biżu ostatnio popełnione...

Wreszcie, po całym deszczowym lipcu, pojawiło się słońce!!!
Zaraz inna energia się w człowieku pojawia. Jednocześnie ma się ochotę nałapać tego słońca na zapas, bo a nuż,  jutro znowu zacznie padać deszcz? Tfu!
Kilka nowych kompletów pokonałam w krótkim czasie. A wieczorem, po powrocie M. z pracy.... dłuuugie wędrowanie!!! Lubię te nasze spacery, bo to czas gdy mój mąż potrafi całkowicie skupić uwagę na rozmowie. W domu zawsze go coś rozprasza i łapie piąte przez dziesiąte z tego co mówię. Te wieczorne wędrówki służą obgadaniu wszystkich bieżących spraw, referowaniu przeczytanych książek czy artykułów, a czasami, jak nastroje mamy podłe, to zasuwamy szybciej  w milczeniu, aż zejdzie z nas powietrze i jesteśmy gotowi zacząć rozmowę:):) Mamy takie swoje mniejsze i większe trasy, w zależności od czasu jakim dysponujemy, od pogody, czy nastroju...
....ale miało być o biżu:):)....a ja się czepiam faceta, że się rozprasza:):)











......a na koniec wygrzebany niedawno z szafy, zapomniany, chustecznik truskawkowy. W tym roku czuję wielki niedosyt truskawek. Jak zaczynał się na nie sezon , wyjechaliśmy na urlop. Po powrocie zostało mi już tylko wspomnienie truskawkowych pyszności i....... chustecznik:):):)






niedziela, 7 sierpnia 2011

Tydzień Kultury Beskidzkiej właśnie się kończy....



 Właśnie kończy się kolejny Tydzień Kultury Beskidzkiej. 5 estrad, 4 tys. wykonawców i rzesze wiernych  oglądaczy. Największa taka impreza w Polsce i Europie. Można zobaczyć nie tylko rodzimy folklor, ale także zespoły z bardzo egzotycznych, często odległych miejsc. W tym roku były zespoły z Indonezji, Turcji, Kolumbii czy Meksyku. Nam w tym roku udało się spędzić jeden wieczór na tej imprezie w Wiśle. Nie jestem jakąś wielką fanką zespołów ludowych, ale z przyjemnością oglądałam cudownie kolorowe stroje,  tańce i obrzędy z różnych stron świata. Trochę zmęczyła nas kapela z Rumunii zasuwając na skrzypkach dużych i małych chyba z pół godziny. Za to występ zespołu z Meksyku, zachwycił  egzotyką, zupełnie innym podejściem do tematu. Oglądaliśmy z otwartymi paszczami...Był jeszcze zespół ze Słowenii, Słowacji, Czarnogóry, Szczecina i Rumunii:)






Cudne były także występy naszych rodaków. Zachwycające stroje łowickie, chyba najpiękniejsze tego wieczoru... No i uroda  dziewczyn, bezkonkurencyjna:):)...chociaż tu może przemawia przeze mnie patriotyzm lokalny?:):)
W tak zwanym miedzy czasie kilka fotek spoza amfiteatru:






Koncert skończył się grubo po 23-ciej.
Nasze  dziecko, jedyne, które nam towarzyszyło padło po powrocie jak trzy grosze:


Chłopcy, uznali, że "pitulitanie" na skrzypkach i faceci w rajtuzach to nie ich klimat i niestety, nie udało mi się ich przekonać. Nawet specjalnie się nie starałam, mając w pamięci zeszłoroczny nasz wyjazd do Szczyrku, gdzie wywracaniu oczami, towarzyszyły nieustające jęki, bez względu na to kto występował. Cóż, jak sobie przypominam siebie w ich wieku, to folklor też absolutnie mnie nie kręcił:):)

piątek, 29 lipca 2011

Instynkt wiewiórki....


   Pewnie jak większość z Was, w tak zwanym międzyczasie, biorę się za gromadzenie zapasów na zimę.
Regały w piwnicy już coraz pełniejsze, a ja z zadowoleniem wiewiórki, której dziupla imponująco się zapełnia, znoszę kolejne przetwory. Po latach zaprawiania, wiem co preferuje moja rodzinka i to staram się robić zawsze.
Pojawiają się też czasami jakieś nowości,  np. cukinia a la ananas, ogórki w chili czy dżem z cytrusów, które przyjmują się już na stałe, bądź odpadają w kolejnym sezonie:)
Dżemy  wszelakie, kiszone ogóry, marynowana z miodem papryka i  ostatnio nalewki, to klasyka, którą robię co roku:):)




W tym sezonie pracę z dżemami ułatwił mi prosty, ale bardzo przydatny patent, wymyślony przez mojego tatę. Często przy przelewaniu dżemów, część ściekała po zewnętrznych ściankach, dostarczając dodatkowej roboty.
Tata kupił plastikowe lejki za grosze, dociął odpowiednie otwory i teraz robię to tak:











Macie jakieś fajne, nietypowe przepisy na przetwory lub nalewki? Ciągle jestem ciekawa nowych pomysłów:)

   Lato nas niestety nie rozpieszcza........z cała pewnością rozmacza.....Zaczynam już popadać w lekką deprechę. Na dodatek mój kochany mąż, wrócił z delegacji  zza oceanu i  spełniając marzenia naszych dzieci,  przywiózł jednemu synowi piękną gitarę, drugiemu flet(bo marzył), a Mai kolorowe sznureczki do Filofunów:) W efekcie łeb mi pęka od nieustającego pitolenia fletu przeplatanego ostrą  gitarową muzą. A kiedy uda mi się znaleźć jakiś cichy kąt, zaraz przybiega Maja, bo oczywiście nie wie jak wyplatać :(:(
Kochany tatuś w tym czasie przebywa w pracy.
A poza tym ja w piosence Maryli R.: "JEST CUDNIE!"

poniedziałek, 18 lipca 2011

Obrazów na płótnie ciąg dalszy...

    
 W ostatnich miesiącach powstało kilka nowych obrazów olejnych. Ktoś, kto zna moje poprzednie płótna, z całą pewnością zauważy przełom w moim malowaniu. Trochę bardziej zwariowane jest teraz moje malowanie, ale chyba bardziej otwarte na odbiorcę. Nie zamykam kadru w sztywnych ramach. Wiem, co chciałam namalować, jednak oglądający, może sobie to moje widzenie świata dowolnie przetwarzać i szukać w nim czegoś dla siebie. Mam nadzieję, że tak będzie. Póki co, zasmakowałam w takim malowaniu....Daje duże poczucie wolności:):)

Fragment większej całości wyżej:)

Zdaję sobie sprawę, że nie do każdego trafia taka interpretacja rzeczywistości:):).... I nie musi...Jeśli jednak kogoś zatrzyma na chwilę dłużej przed moim obrazem, to już jest maleńki sukces:):).....i tego będę się trzymać:):)





fragment obrazu powyżej:)
Również mały wycinek :)









 Celowo nie podaję tytułów obrazów. Zostawiam Wam przyjemność odkrywania swojego własnego świata wyobraźni....:):)