Obserwatorzy

sobota, 6 lipca 2013

Jest cudnie!:)



  Moja córka poznała na półkoloniach dziewczynkę, która przyjechała na wakacje do Polski, ale na stałe mieszka we Włoszech. Maja zaprosiła ją do nas na popołudnie, by mogły jeszcze razem ze sobą pobyć ( widać 7 godz. na półkoloniach nie wystarcza:):))
Dziewczynka,  od chwili przekroczenia progu naszego domu,  właściwie wszystkim się zachwycała:)
- O jakie ładne meble!, takie  lata 80-te! (może dobrze, że nie widziała mieszkań w Polsce w latach 80-tych:), w każdym razie ja mam nadzieję, że moje mieszkanie jednak w niczym tamtych nie przypomina:):) )
- O jakie masz fajne obrazy!!!
- O jaki Aniołek!!! Jest piękny!!!!
- Jakie mięciutkie poduszki!!!!
- O, ile macie pomidorów!!!! W życiu tyle nie widziałam!!
-  Jakie piękne poziomki!!! ( pokazując na truskawki:):)) o!!! o!!! itd. :)
Mój mąż przedstawił się: Jestem Marcin, tata Mai.
- Pięknie!!!! właśnie to imię chodziło mi po głowie!!
- O, jak Ty się masz fajnie! Siedzisz sobie w fotelu i czytasz książkę!! ( to o mnie:))

Moja córka usiłowała poprawiać ją nieśmiało, że do dorosłych, powinna mówić per Pan, Pani, na moment dziewczynka wracała do tej formy, po czym płynnie przechodziła z nami na Ty:), wywołując popłoch w oczach mojej córki:) i wewnętrzny chichot u nas:)
Nasza poukładana, spokojna,  córeczka i rozwichrzona, egzaltowana,  pełna nieokiełznanej niczym radości dziewczynka:)  Jak woda i ogień:) Ale jedna drugą zachwycone:)
Na kolację zaproponowałam ciabatę cebulową z pomidorami.Nasz gość poprosił zamiast masła  oliwę. Zapytałam czy chce zwykłą, czy z czosnkiem, czy z bazylią?
- Boże! Jak wy tu macie cudnie!!! Bułki z cebulą w środku!!!! oliwa w tylu smakach!!!!( nota bene przywieziona z Włoch:):)) A u mnie tylko mięso i wędlina! ...ale ja uwielbiam mięso!!:)

I tak do końca wizyty: och!, ach! ach ! och! :):) Przez cały Jej pobyt uśmiech nie schodził nam wszystkim z twarzy. 
Wieczorem mąż odwiózł ją do domu, a u nas zapanowała cisza:)
Przez nasz dom przewijało się zawsze dużo dzieci , ale z takim "gejzerem optymizmu i radości" chyba się nie spotkaliśmy:) Mam świadomość, że Ona tak po prostu ma, i raczej nie ma to związku z miejscem zamieszkania. Jej pobyt u nas odświeżył mi jednak myśl lekko przykurzoną, która czasem przemyka mi przez głowę, choć zdecydowanie za rzadko:)
JEST CUDNIE!!!!! I te cudowności są wokół nas,  tylko może szerzej trzeba otworzyć oczy:):) Banał? Oczywista, oczywistość? To dlaczego wciąż narzekamy i tak mało śmieją się nasze dusze ?





czwartek, 4 lipca 2013

In red


Olej na płótnie  60cm x 80cm

 Są obrazy, które po namalowaniu lądują w najciemniejszym kącie i nawet nie mam ochoty wykorzystać ich jako tła do kolejnego obrazu. Są takie,  które na chwilę mnie cieszą,  ale już za moment czuję pewien niedosyt  i... jest kilka takich, które mi się nie nudzą. Lubię na nie patrzeć i odkrywać wciąż coś nowego. Szczegół, który buduje zupełnie nową historię.
 Ten obraz chyba dołączy do tej nielicznej grupy:)






Dzielę się z Wami tą "ognistą"  impresją, licząc, że może  jakiś malutki fragment Was zaintryguje:)


Pozdrawiam :)

sobota, 29 czerwca 2013

W różowej mgiełce....


  Szyłam ostatnio aniołka dla małej dziewczynki. Miał być "trochę" baletnicą,  w słodkiej,  różowej tonacji. Aż boję się to powiedzieć, ale ostatnio dobrze mi w towarzystwie pastelowego różu. A może na starość  dziecinnieję???!
 Tak czy owak pastelowy róż, a właściwie biel muśnięta różem, dobrze mi robi:):)
Inspiracją do powstania tego aniołka były moje "różowe" kwiatowe zdjęcia :
 Miał być pastelowy:



delikatny:





zwiewny:


 i różowy:)





Udało się?:):)

Pozdrawiam szczególnie ciepło, bo u nas od paru godzin za oknem znowu słońce!!!!!!





niedziela, 16 czerwca 2013

Ulotny powiew dojrzałości?:):)

 Jeszcze trochę w temacie poprzedniego posta:  Dmuchawce, tym razem malowany na płótnie, olej.
Dość duży:

"Powiew"  olej na płótnie  80 x 60
Czekam jeszcze kilka tygodni, by obraz pokryć warstwą laserunku, wtedy, mam nadzieję, ten "dmuchawcowy" puszek, będzie jeszcze bardziej puszysty. Póki, co nie da się tego zrobić, bo mogłabym sobie rozpuścić farbę:)


 Już kiedyś tak zrobiłam i mam nauczkę na całe życie:) Czasami potrzebny jest CZAS :):)

Drugi obraz bardziej energetyczny, przedstawia samotny kwiat maku, który już nie zachwyca świeżością, ale "dojrzałym" pięknem, mimo, że trochę nadszarpniętym wiatrem , słońcem i deszczem. Słowem...życie:)
"Dojrzałość" olej na płótnie 90 x 60






Dużo ciepłych myśli przesyłam do wszystkich moich koleżanek "blogowych", z którymi mogłam ostatnio spędzić fajny piątkowy wieczór w "realu":) .Sporo dobrej energii, wymiana doświadczeń, babskie ploteczki, słowem to co sprawia, że rozmowa ma "smak", który czuje się jeszcze długo po rozstaniu.
Dzięki dziewczyny!:)

wtorek, 11 czerwca 2013

Ulotność....


Ulotność...słowo, które bardzo lubię, bo niesie ze sobą lekkość, eteryczność, delikatność.
To słowo, jak żadne inne oddaje istotę dmuchawców.
 Poprzedza je energia pomarańczowo- żółtych  kwiatów, które szybko zmieniają się w łany
 transparentnych mgiełek.

 Bardzo lubię się im wtedy przyglądać . Właściwie nie sposób znaleźć dwa podobne egzemplarze. Niektóre zachwycają dostojnym pięknem




...inne rozśmieszają lekko przerzedzoną czupryną .




Inaczej wyglądają w słońcu, inaczej zroszone deszczem....zawsze jednak  tak samo ulotne...