Obserwatorzy

niedziela, 6 października 2013

Powroty....


     Mój pierwszy od dwóch tygodni weekend w domu. Dobrze czasami tak po prostu sobie pomieszkać:)
Maja na biwaku harcerskim, chłopcy gdzieś  "w terenie". A my,  siedzimy sobie  z kubkami gorącej herbaty, słuchamy ulubionych płyt, czytamy...słowem, leniwie i błogo jesteśmy.
Dwa tygodnie temu w tym czasie byłam na konferencji  w Gdańsku. Dobry czas, choć dość intensywnie przeżyty:).








 Wróciłam, by już w piątek jechać na  trzydniowy plener malarski w Lanckoronie. Malowania, przynajmniej w moim przypadku, nie było zbyt wiele, za to spędziłam  czas na rozmowach, spacerach, wędrowaniu z aparatem po okolicy. I mimo, że nie przywiozłam stamtąd żadnego obrazu, nie uważam , że był to czas zmarnowany. Wręcz przeciwnie:) A przy okazji usłyszałam bardzo mądre stwierdzenie pewnego artysty, że "malowanie odbywa się w głowie". :)
Tak więc malowałam w głowie na całego mając nadzieję, że znajdzie to kiedyś odbicie na płótnie:)



















Pozdrawiam:)







czwartek, 26 września 2013

Rude jest piękne...




 Od zawsze podobają mi się "Rude".
 Nie potrafię wytłumaczyć tej fascynacji. Zachwycają mnie małe dziewczynki z rudymi warkoczykami i zielonookie kobiety z burzą ognistych loków. Mają w sobie jakąś tajemnicę i to coś, co sprawia, że skupiają na sobie uwagę. Moją, w każdym razie,  zawsze:)
Jeżeli już maluję postaci, to łapię się na tym, że najczęściej maluję im rude włosy:) Moje ulubione aktorki są rude, zachwycają mnie rude kobiety z płócien ulubionych malarzy....I nie potrafię powiedzieć dlaczego....Po prostu tak mam :)
Ostatnio uszyłam takie anielskie trio:

Matylda





Kornelia





Flora






 Mam nadzieję, że i Wam, któraś anielica przypadła do serca,
 A dzisiejszy post dedykuję, wszystkim  "Rudolubnym":)
Maryś, Twoje Rude,  zachwycają mnie niezmiennie:)  







piątek, 13 września 2013

Anioły "romantyczne"



  Trochę mnie nie było, ponieważ po wakacyjnie nazbierało się sporo różnych prac zaległych, które nie mogły już ani chwili dłużej czekać:).
Początek roku szkolnego, amok kupowania podręczników, trampek i innych rzeczy niezbędnych i na już. Poza tym sprawy domowe, przetwory i prośby najrozmaitsze o zrobienie ..... też na już.
Trochę się wreszcie "odkopałam" i mogę wrócić na "blogowe tory":) Jesień, to dobra pora roku na robótki, książkę, długie "Polaków rozmowy"  i...blogi:) Dlatego już nie marudzę, że lato odchodzi....choć żal.
Muszę jeszcze tylko nadrobić odwiedziny u Was, bo jak widzę, dużo się działo:)
Ja ostatnio szyłam wyłącznie anioły i myślę, że na jakiś czas mam już dosyć:).  Wszystkie obfociłam, więc co jakiś czas będę Was  nimi "uszczęśliwiać":). Uspokajam, że różnią się dość znacznie, więc nudy wielkiej nie powinno być:)
Dziś pierwsza "partia" : ANIOŁY ROMANTYCZNE.










 




 

Pozdrawiam serdecznie Wszystkich podczytywaczy:):)

poniedziałek, 12 sierpnia 2013

Chcecie bajki?.....oto bajka:)


 Jeszcze Was trochę  akwarelowo ponudzę:)
Dziś trochę bajkowo:





################################################################################





################################################################################



 Pozdrawiam  i życzę bajecznych wakacji:)



sobota, 10 sierpnia 2013

"Chłopiec z latawcem" i.... akwarelek c.d.


Skończyłam właśnie książkę " Chłopiec z latawcem". A właściwie pochłonęłam ją:). Autorem jest Khaled Hosseini. Niezwykle wciągająca, pełna emocji, wielowarstwowa  opowieść. Mimo, że akcja dzieje się w dość egzotycznej jak dla nas scenerii, bo głównie w Afganistanie,  to  jednak historia jest jak najbardziej uniwersalna. Porusza odwieczny problem winy i kary, sumienia i pokuty za wyrządzone krzywdy...Trochę w tym wymiarze "Chłopiec z latawcem", przypomina inną książkę : "Pokutę"  Ian McEwana.
Jest to też historia przyjaźni, skomplikowanej relacji między ojcem i synem i w końcu Miłości w różnych aspetach.
Tło stanowi Afganistan lat 70-tych i późniejszy, targany wojnami , także tymi wewnętrznymi. Tragiczne losy, kraju i jego mieszkańców...
Autor z powodzeniem przybliża nam kulturę swojego Narodu, codzienne życie, mentalność, a nawet dość specyficzne poczucie humoru:).  Piękna, wzruszająca historia, która  prowokuje do zastanowienia się nad tym skąd w człowieku bierze się zło, jak różnie sobie z nim radzimy i że jednak zawsze mamy szansę, by coś w swoim życiu zmienić, nawet jeśli wydaje się to czasami niemożliwe...Jest to także , a może nawet przede wszystkim opowieść o sile dobra .
Bardzo, bardzo gorąco polecam!
Wiem, że został też nakręcony film o tym samym tytule, ale wydaje mi się, że warto zacząć od pierwowzoru:)

Tak jak obiecałam w poprzednim poście "wrzucam" też kolejne akwarelki,  tym razem będzie kwiatowo:)
Wszystko wokół tak intensywnie pachnie latem...








Witam serdecznie wszystkich Nowych Obserwatorów:)
Pozdrawiam Wszystkich!:)