Obserwatorzy

czwartek, 20 grudnia 2012

Zdążyłam.....:)


   Dziś po raz pierwszy zapaliliśmy lampki na naszej choince. Właściwie nie pamiętam, by kiedyś tak wcześnie choinka już była w domu. Ale w  tym roku, w związku z pracą,  musiałam się trochę sprężyc. Siedzę sobie teraz z kubkiem herbaty i książką i co jakiś czas podnoszę głowę i napawam się tym cudnym ciepłym światłem:)

W minionym roku mieliśmy piękną, żywą choinkę po sam sufit. dekorowana była "koronką" i woskowymi ozdobami. Choinkę i inne ozdoby ubiegłoroczne można zobaczyć  tutaj.  W tym roku w pokoju pojawił się nowy mebel i nie bardzo wiedziałam jak w tym układzie postawić choinkę. W końcu wymyśliłam,że tylko taka wchodzi w grę. I wpasowała się idealnie:) . W każdym razie naszej rodzince się podoba:)




Udało mi się kupić cudna zasłonkę w SH za całe 14 zł!:)

 W przedpokoju wita gości taka "lampka":

 Pierniki, zdobione "na bogato" przez naszą córkę już "zapuszkowane" :)







Jak ja lubię to poczucie,że właściwie mam już wszystko przygotowane. Okna umyte,  porządki generalne zrobione, prezenty zapakowane,pierniczki nabierają mocy, zakupy już z głowy, ryby w zamrażalce....i nie muszę się spieszyć, bo wtedy cała magia świąt i czekania na nie.... pryska! A przecież takie zabieganie z obłędem w oczach, jaką wokół siebie obserwuję, nie jest istotą tych świąt. Niby banał, ale ludzie naprawdę o tym zapominają. Czekamy przecież na Kogoś bardzo konkretnego,  z którym można się spotkać tylko wtedy, gdy głowa jest wolna od tych wszystkich szalejących myśli i lęków, że nie zdążę...
Zdążyłam.... i jest mi z tym bardzo dobrze:)








środa, 12 grudnia 2012

Trochę malowania na ubraniach....

    Dzisiaj dwie tuniki, pomalowane, by przedłużyć im trochę życie. Nigdy wcześniej nie rysuję sobie wzoru, który ma powstać. Zwykle pierwsza plama decyduje o tym co w efekcie powstanie... W tym malowaniu jest dużo przypadku, ale to w nim lubię chyba najbardziej.










Ciężko się ciuchy fotografuje, więc moje fotki nie do końca pokazują to co dzieje się na materiale, ale w końcu od czego ma się wyobraźnię?:)





To taki przerywnik świątecznych klimatów. O świętach pewnie jeszcze będzie, wiec trochę oddechu się przyda:)
Pozdrawiam:)
Kto ma ochotę na moje Candy , proszę się częstować tutaj:)

sobota, 8 grudnia 2012

...i znowu czekamy:):)

  Oczekiwanie, podobno wyznacza godziny radości w naszym życiu...U mnie nie zawsze to się zgadza. Czasem czekanie to udręka, lęk, niepewność. Ale są oczywiście,  te przyjemne stany podniecenia, gdy to co wyczekiwane niesie dobro, radość, spotkanie, czasem niespodziankę niespodziewaną:):)... Dużo takich chwil było już w moim życiu.
Czekanie na święta, nauczyłam się kontemplować i cieszyć każdym drobiazgiem przed...bo gdy wreszcie nadchodzą zawsze mijają za szybko.
Kiedyś do ostatniego dnia przed wigilią nie pojawiał się u nas najmniejszy akcent świąteczny. Choinkę ubieraliśmy w wigilijny poranek i dopiero wtedy pojawiały się również inne upiększacze:)
Od kilku lat daję sobie czas na powolne dekorowanie i cieszenie się tym.
Zatem na pierwszy ogień idą wianki adwentowe. W tym roku to raczej stroik adwentowy, dość ascetyczny:) Ale taką miałam potrzebę.





Jako dekoracja przedświąteczna, powstały też dwa drzewka z mchu. W tej osaczającej nas bieli, zieleń działa kojąco...




Na balkonie coraz częściej pojawiają się ptaki różniste.  Przez szybę z bezpiecznej odległości, podglądam je sobie, oswajając ptasią fobię. Mam wrażenie, że ten czarny, napuszony gość stołuje się  u nas najczęściej.




.....przyjemności z czekania życzę:):)
Zapisy na moje rocznicowe Candy wciąż trwa:) Zapraszam: 

 

niedziela, 2 grudnia 2012

Anioły nadlatują...:):)

   Zbliżającym się świętom Bożego Narodzenia szczególnie bliskie są anioły:) Świadczy o tym wzrost zamówień:) . Szyję więc, kradnąc każdą chwilkę czasu, by prezenty na czas trafiły do swoich właścicieli.
Tak powstały aniołki, które mają być prezentem dla Babci pewnych trojaczków.




Szczególne wyzwanie i dużo ciepłych myśli, które towarzyszyły szyciu tych aniołków:) Zrobiłam je tak, by mogły występować w formie girlandy lub osobno.

Drugi anioł też prezentowy, trochę zwariowany, ale takie było zamówienie:)





Przede mną leżą skrzydełka innych aniołów i czekają na "zmontowanie" . Pokażę jak będą gotowe.
Póki co,  znów niedzielny wieczór i tyle rzeczy zaplanowanych nie doprowadziłam do końca. Mimo tego dobrze mi dziś...Mój syn zajął pierwsze miejsce w Turnieju Tańca Towarzyskiego, a ja na widowni pęczniałam z dumy:). Miałam czas na spacer z córką i fajną rozmowę w kawiarni przy filiżance gorącej czekolady. Nadrobiłam zaległości w czytaniu. Właściwie nic nie zrobiłam...ale jakoś nie dręczą mnie wyrzuty sumienia:) . Dobrze spędzony czas....Takie chwile, które nadają sens życiu.
Pozdrawiam i przypominam o moim Candy:) Zapraszam serdecznie.
......a dodatkowo na osłodę tego zalanego mgłą dnia ciasteczkowy deser. Wspomnienie z dzieciństwa, bo mama często go przygotowywała.
Moję dzieci też za nim przepadają:)


Przepis:

4 paczki herbatników
0,5kg twarogu
2żółtka
2 łyżki kakao
1 kostka margaryny
1szklanka cukru

Wykonanie:
Ser zmielić, żółtka utrzeć z margaryną i cukrem na puszystą masę. Herbatniki ułożyć w 3 rzędach po 8 szt. Lekko nasączyć mlekiem lub herbatą ze spirytusem. Pod koniec ucierania dodać ser. Posmarować herbatniki białą warstwą. Po bokach ułożyć jeszcze jedną warstwę herbatników. do reszty masy dodać kakao i wyłożyć na środek. Boki podnieść. Schłodzić w lodówce przed podaniem.
Smacznego!