Obserwatorzy

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wnętrza. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wnętrza. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 6 lipca 2014

Nowa stara komoda z dodatkiem ceramiki:)

  

12 lat temu zamówiliśmy do naszego przedpokoju szafę wnękową. Do kompletu stolarz zrobił nam jeszcze komodę. Chyba od samego początku coś mi się  w niej nie podobało. Ale ponieważ miała wymiary przystosowane do szerokości przedpokoju, więc właściwie nie było wyboru, tylko trzeba było ją polubić. Od jakiegoś czasu jednak już coraz bardziej mnie drażniła. Szukałam dość długo  wiekowych komód, lecz wszystkie były zbyt głębokie i niestety tarasowałyby przejście. W końcu postanowiłam zabrać się za lifting znielubionego mebla sama. Kupiliśmy listwy, Marcin poprzycinał ( ręczną piłką, więc trwało to wieki, a już lepiej nie wspominać jak podniosłam mojemu mężowi ciśnienie przy tej pracy:):) Było straszno i wcale nie śmieszno. Przetrwałam:):)


 Potem było klejenie, kitowanie dziur po starych zawiasach i nowych śrubach i wreszcie malowanie.
Dużo wcześniej sama zrobiłam gałki z ceramiki i kafle na fronty szafek.



Gałki są ręcznie formowane, więc każda jest inna i niepowtarzalna:) Założyłam, że to będzie stanowić ich urok:):)



Do kompletu w podobnej kolorystyce powstała w bólach okrągła lampa. Lampa to mocno na wyrost powiedziane, bo póki co jest klosz:) Teraz mój Pan Mąż musi dorobić elektrykę i światłość wpuścić do jej wnętrza. A to jeszcze potrwa, oj potrwa.... Więc na razie będzie sobie stała na ozdobę. A może w przyszłości .....zaświeci:):)


 Było tak :
Teraz jest tak:

....i to oczywiście,  w moim przypadku, wcale nie oznacza, że tak już będzie na zawsze:)
                                                                ***
Tymczasem kombinuję co zrobić z szafą wnękową,  by też była z tej samej bajki:)
Na razie stopniowo sączę temat Połowie Mojej, żeby nie zniechęcić a...... zachęcić
do kolejnej zmiany:)
Damy radę:)



  Pozdrawiam  wakacyjnie! Niech Wam się mnożą pomysły  i realizacje!











sobota, 1 czerwca 2013

c.d. kuchennych zmian

 Jeszcze w zimie, wypatrzyłam na allegro nadstawkę sosnowego kredensu, za niewielkie pieniądze. Kupiliśmy, choć nie do końca wiedziałam, gdzie ta nadstawka znajdzie u nas miejsce. Pierwotnie myślałam o łazience, ale jak zobaczyłam ją w realu, okazało się, że jest znacznie większa niż przypuszczałam. Ponieważ był to już czas, gdy kiełkowała we mnie myśl o zmianach w kuchni, szybko znalazłam dla niej miejsce:)
  Wcześniej na tej ścianie wisiały dość niepraktyczne szafki. Wylądowały w piwnicy i teraz służą do przechowywania przetworów. A ich miejsce zajął " kredens":)
Wcześniej, musiałam go "tylko", dokładnie oczyścić, wyszlifować i pomalować:)





                                                Mąż dorobił  półkę na wina:


 Obok nasza mała galeria "chwil szczęśliwych" w ramkach:)


Marcin naprawił zamki, które się nie domykały, wymieniliśmy uchwyty, dodaliśmy reling i ....mamy swoją namiastkę kredensu:



 Wreszcie mogę wyeksponować serwis śniadaniowy, kupiony kiedyś na Targu Staroci w Austrii (za całe 2 euro!:)) 
 Dzięki specjalnemu żłobieniu w półeczce kredensu, talerze nie zsuwają się.
Bardzo lubię ten serwis. Używamy go zwykle do niedzielnych śniadań.


A wieczorową porą,  po włączeniu "świetlnej iluminacji", wygląda to tak:

 Musicie sobie jeszcze wyobrazić przecierki na brzegach mebli, bo niestety zdjęcia tego nie pokazują.
I  to już cała moja STARA NOWA KUCHNIA. Dzięki tym zmianom, chętniej ostatnio spędzam czas "przy garach":):)

Do zobaczenia!:)




czwartek, 30 maja 2013

Stara kuchnia w nowym ubranku...


   Przed                                                                   Po      
  Zaczęło się od tego, że syn mój "środkowy" postawił toster centralnie pod jedną z kuchennych szafek.  Tak powstała "gustowna" falbanka z okleiny, która drażniła mnie z każdym dniem mocniej. Próbowałam to jakoś naprawić, jednak z marnym skutkiem. Najpierw nieśmiało, nabierając na sile zaczęła we mnie kiełkować myśl, że ta falbanka, może być pretekstem do wymiany mebli kuchennych. Odkąd mamy te meble nigdy nie podobał mi się ich kolor. Zamawiając je 11 lat temu, wybierałam okleiny na maleńkich próbnikach. Gdy  przywieźli nam gotowe meble, popłakałam się. Zupełnie nie przypominały tych, które sobie wymarzyłam.  Z czasem przyzwyczaiłam się do nich, ale o polubieniu mowy nie było. A już najbardziej w tej kuchni nie znosiłam blatów.
Zaczęliśmy najpierw szukać nowych mebli, ale szybko okazało się, że jednak na nowe nas nie stać.  Myśl o NOWYM jednak już zakiełkowała i...... nie było odwrotu:)
 Wiecie jak to jest, prawda?:):)
Najpierw porozkręcałam wszystkie szafki, wyjęłam szyby  i pozbyłam się okleiny. Z duszą na ramieniu, bo nie wiedziałam co zastanę pod spodem:)


 Masą szpachlową pozacierałam otwory po poprzednich uchwytach i zaczęłam malować.




 I tu zaczęły się schody. Już sama nie wiem,  ile warstw musiałam położyć, by wreszcie szarość płyty zniknęła pod farbą. A całe malowanie odbywało się w naszym salonie, życie toczyło się normalnym torem, trzeba było w tym rozgardiaszu jakoś funkcjonować. Brrrrr.... Po kilku dniach wreszcie fronty były gotowe.
Teraz do akcji wkroczył mój mąż. Kupiliśmy nowe drewniane blaty i trzeba było w nich wyciąć miejsce na zlewozmywak, dopasować wszystkie krzywizny i oczywiście zamontować. Kuchnię i salon spowiła mgła heblowanego drewna.....Przetrwaliśmy:)
Potem już tylko kosmetyka:) nowe uchwyty, przecierki, olejowanie blatów itp.:)

 I wreszcie mogliśmy zobaczyć efekt końcowy:


 Pod blatem wygospodarowałam sobie miejsce na maleńką "spiżarkę":) Wody mineralne, mleko, soki, oraz kuchenka mikrofalowa, znalazły swoje miejsce na półkach za zasłonką:)




 
  Na dziś tyle, bo i tak pewnie zanudziłam Was już tą ilością zdjęć:)
 W kolejnym poście, wkrótce, pokażę drugą część kuchni:)
Pozdrawiam:)




czwartek, 20 grudnia 2012

Zdążyłam.....:)


   Dziś po raz pierwszy zapaliliśmy lampki na naszej choince. Właściwie nie pamiętam, by kiedyś tak wcześnie choinka już była w domu. Ale w  tym roku, w związku z pracą,  musiałam się trochę sprężyc. Siedzę sobie teraz z kubkiem herbaty i książką i co jakiś czas podnoszę głowę i napawam się tym cudnym ciepłym światłem:)

W minionym roku mieliśmy piękną, żywą choinkę po sam sufit. dekorowana była "koronką" i woskowymi ozdobami. Choinkę i inne ozdoby ubiegłoroczne można zobaczyć  tutaj.  W tym roku w pokoju pojawił się nowy mebel i nie bardzo wiedziałam jak w tym układzie postawić choinkę. W końcu wymyśliłam,że tylko taka wchodzi w grę. I wpasowała się idealnie:) . W każdym razie naszej rodzince się podoba:)




Udało mi się kupić cudna zasłonkę w SH za całe 14 zł!:)

 W przedpokoju wita gości taka "lampka":

 Pierniki, zdobione "na bogato" przez naszą córkę już "zapuszkowane" :)







Jak ja lubię to poczucie,że właściwie mam już wszystko przygotowane. Okna umyte,  porządki generalne zrobione, prezenty zapakowane,pierniczki nabierają mocy, zakupy już z głowy, ryby w zamrażalce....i nie muszę się spieszyć, bo wtedy cała magia świąt i czekania na nie.... pryska! A przecież takie zabieganie z obłędem w oczach, jaką wokół siebie obserwuję, nie jest istotą tych świąt. Niby banał, ale ludzie naprawdę o tym zapominają. Czekamy przecież na Kogoś bardzo konkretnego,  z którym można się spotkać tylko wtedy, gdy głowa jest wolna od tych wszystkich szalejących myśli i lęków, że nie zdążę...
Zdążyłam.... i jest mi z tym bardzo dobrze:)