Obserwatorzy
sobota, 15 lutego 2014
Domek
Zima przyszła na krótko, z nagła i niespodziewanie i równie niespodziewanie odeszła. Teraz wieje Halny, który wymiecie ostatni płatek śniegu. Te ciągłe zmiany aury sprawiają, że jestem ostatnio jakby obok siebie. Coś tam robię, z kimś się spotykam, rozmawiam, ale wszystko jakby obok....
Mam nadzieję na wiosnę z jej energią , światłem i oczekiwaniem na Nowe...
Wieczory od jakiegoś czasu, rozświetlają nam okna mojego ceramicznego domku. Trochę trwało zanim powstał. To moja pierwsza w życiu "budowa", więc ściany niekoniecznie trzymają pion, a szprosy w oknach każde inne:), ale jest prawie taki jaki sobie wyobrażałam:) Biały z niebieskim "koronkowym" dachem i małym ptaszkiem, który przysiadł na nim na chwilę...
Wieczorem w oknach zapalają się światła:
I jeszcze kilka łez zimy, która odchodzi:
Pozdrawiam ciepło :)
czwartek, 30 stycznia 2014
Nieważkość
Jakiś czas temu udało mi się wreszcie zobaczyć film Jana Jakuba Kolskiego " Afonia i pszczoły".
Cudowny film, o miłości w różnych konfiguracjach, o wrażliwości na piękno, o poezji w życiu.
Obejrzałam go dwa razy . Dał mi takiego kopa jak podwójne espresso:). Trudno było zasnąć.
Niektóre kadry z tego filmu można by śmiało przenieść na płótno.
Grażyna Błęcka-Kolska w roli Afonii świetna. Kobieta z duszą dziecka :jego wrażliwością i naiwnością. Z ciekawością świata, trwająca w zachwycie nad nim.
Lubię świat filmów Kolskiego. Świat, który jest trochę jakby obok. Z bajkowym niebem, polem bezkresnym, z morzem żółtego rzepaku, w którym toną główni bohaterowie.
"Życie może stać się piękne nie wiadomo kiedy..."
Polecam:)
Nowy obraz, który chciałabym Wam dziś pokazać, zatytułowany jest "Nieważkość".
Chciałam by był zanurzony w powietrzu. Taki trochę z granicy jawy i snu...
Trudno się go fotografowało, nie do końca udało mi się pokazać te szczegóły, z których jestem zadowolona. To wina światła, a właściwie jego braku i formatu, dość nietypowego: 60cm x 100cm
![]() |
| "Nieważkość" Olej na płótnie 60cmx100cm |
..................................................................................................................................................................
P.s
Rozwiązanie zagadki z poprzedniego posta okazało się dla Was bardzo proste:)
Oczywiście, zdjęcie przedstawia koper w słoju z ogórkami kiszonymi (mojej własnej roboty:)) Proza życia:)
Ale same powiedzcie, czy nie jest piękny?:):)
:):):) Pozdrawiam ciepło . Za oknem wreszcie biało ( nie wierzę, że to napisałam..... zwłaszcza to: "wreszcie":))
sobota, 18 stycznia 2014
Malowanie na ubraniach , glinie i....
Mgła za oknem taka, że świata nie widać. A rano jeszcze piękne słońce i prawie wiosna. Jak w życiu...
Moje malunki na ciuchach też takie trochę jak wyjęte z mgły:) Ale takie chyba lubię najbardziej.
Nie lubię malować na ubraniach, które do mnie nie należą, bo boję się, że to jest proces nieodwracalny i że zwykle im bardziej się staram tym mniej jestem zadowolona z efektu końcowego.
Oluś, mam nadzieję, że nie zepsułam.
Druga bluzka też malowana dla koleżanki.
A żeby nie było monotematycznie, to jeszcze odrobina motywu roślinnego w glinie.
Misa w gołębich szarościach z cieniem liścia:)
Tu podobnie jak w poprzedniej technice przypadek, czasami daje najcudowniejsze efekty:)
Na koniec moje zdjęcie-zagadka:) Co przedstawia?:):)
Odpowiem w kolejnym poście, ale mam nadzieję, że uda się Wam wcześniej odgadnąć:)
Pozdrawiam w dość melancholijnym nastroju.
sobota, 4 stycznia 2014
Moje pierwsze filcowanie:)
"Czas wolny", ale... biegnie szybciej niż ten "codzienny". Macie też tak?:)
Na szczęście, zwykle nie jest to czas stracony:)
Mnie w czasie świątecznej i międzyświątecznej przerwy, poza nadrabianiem zaległości w spotkaniach z rodziną i przyjaciółmi, udało się także wykraść czas dla siebie:) Właściwie był to cały dzień, który spędziłam z Iwonką z blogu "Niecodzienny zakątek" .
Spotkanie przebiegało pod hasłem "nauka filcowania" Tzn. ja się uczyłam, a Iwonka dzieliła się swoim doświadczeniem, wiedzą i materiałami:)
Oczywiście, nie tylko o filcowaniu rozmawiałyśmy, wymieniając nasze doświadczenia w tematach rozlicznych:). A "wolny czas" po prostu galopował:):)
Ale udało mi się zrobić pierwsze w życiu filcowe kwiatki-broszki.
I zakiełkowało kilka nowych pomysłów:) Mam nadzieję, że dla Iwonki nie był to czas stracony, ja w każdym razie wróciłam do domu z poczuciem szczęśliwie spędzonego czasu i z chrypką, od nieustannego gadania:)
Iwonko, dzięki!!!
Przed świętami jeszcze powstało kilka drobiazgów dekupażowych.
Pudełko i ramka w niezapominajki:
..... i chustecznik
Obawiam się, że filcowanie spodobało mi się na tyle, że pewnie na tych dwóch kwiatkach nie poprzestanę:) A jeszcze niedawno, mówiłam : filcowania raczej się nie będę uczyć, bo w końcu ile srok można trzymać za ogon?
Ale jak widać można:) Dam radę:).
Pozdrawiam dziś szczególnie WSZYSTKIE moje blogowe Koleżanki - Przyjaciółki , dzięki którym wciąż mam w sobie głód poznawania NOWEGO :)
piątek, 27 grudnia 2013
Zakończenie Candy:)
Dziś rozstrzygnięcie mojego "akwarelkowego" Candy. Przede wszystkim bardzo chciałbym podziękować za wszystkie ciepłe słowa, które sprawiają, że rosną mi skrzydła:) Bardzo Wam dziękuję!!
Losowania dokonała moja Maja. Wyciągnęła karteczkę z napisem ANGI:)
To jej komentarz:
Właśnie zobaczyłam te akwarele u mnie w niebieskim pokoiku ;) Więc ustawiam się grzecznie w kolejce.
Mam nadzieję, że sprawią choć odrobinę radości:)
Proszę o przesłanie danych adresowych na mojego maila.
Pozdrawiam wszystkich "poświątecznie":)
środa, 25 grudnia 2013
niedziela, 22 grudnia 2013
Ceramicznie na święta i... ostatnie szlify
Serduszka ceramiczne powstały z myślą o choince, ale jak to u mnie, koncepcja zmienia się co pięć minut i
jednak zmieniły swoje miejsce docelowe:) Powstała taka ozdoba:
Dobrze komponuje się ze słojem-lampą:)
Powstały też dwojaki na smaczności różnorakie pt. bakalie , chociaż w moim domu tego typu naczynia zwykle świecą pustką. Trójka dzieci i mąż nie przepuszczą żadnej wolnostojącej smaczności:)
Maja lukrowała wczoraj pierniki. To efekt jej pracy:
Tu już "zapuszkowane":)
I jeszcze kilka fotek naszej tegorocznej choinki. Tym samym okres przygotowań uważam za zamknięty. Przechodzę w stan łagodnego spoczynku. Oczywiście, zostały jeszcze kulinaria, ale to już przyjemność a nie praca na ugorze:)
Udało nam się także zakończyć remont w pokoju chłopaków. Jeszcze potrzeba kilka kosmetycznych zabiegów upiększających, ale te największe prace mamy już za sobą. Pokażę kiedyś... jak odetchnę:)
A póki co, na te ostatnie godziny przed świętami życzę Wam spokojnych , pełnych radości przygotowań w gronie bliskich sobie osób:)
Subskrybuj:
Posty (Atom)




















































